Buitenles in het Tiny Forest

In 2026 plant Nedlin zijn vijfde Tiny Forest aan bij een basisschool in de buurt. Simon ‘de Moestuinman’ Eurlings is nauw betrokken bij de minibosjes. Bij de aanplant én bij het vervolg, als hij met leerlingen werkt aan onderhoud en natuureducatie. Dat doet hij met veel succes, want als de Moestuinman op scholen aankomt, staan de leerlingen te trappelen om naar buiten te gaan. Over kriebelbeestjes, buitenles en aanstekelijk enthousiasme.

Simon ‘de Moestuinman’ Eurlings is zo langzaamaan een beroemdheid in Zuid-Limburg. Op Instagram en TikTok brengt hij zijn moestuin en alles wat daarin groeit en bloeit onder de aandacht van jong en oud. Dat succes begon als een coronagrap: een moestuin met filmpjes op social media. Voor Simon het wist, stond hij als Moestuinman op basisscholen voor de klas. Of liever: in de moestuin óf in het Tiny Forest. Want Simon deelt zijn kennis het liefst buiten. Voeten in de modder, handen in de klei, voor iedereen die het horen wil. 

Krokodillen

Naast zijn lessen op basisscholen schreef hij een kinderboek over moestuinieren, geeft hij moestuinworkshops en lezingen. “Alles om mensen de natuur weer een beetje te laten omarmen.” Zo kwam hij, via zijn contacten bij IVN Natuureducatie, ook in de Tiny Forests van Nedlin terecht. “Samen met IVN werk ik aan de aanleg van de bosjes. Kinderen vinden ze geweldig. Ze lunchen in het Tiny Forest en spelen er verstoppertje. Als er water is, voeren ze zogenaamd de krokodillen. Dat is heel leuk om te zien. Maar hoe zorg je nou dat het op de hele school blijft leven?” Juist de combinatie van natuur en educatie is voor Nedlin de reden het project te ondersteunen. De Tiny Forests liggen altijd bij een basisschool, zodat kinderen met de natuur kunnen opgroeien en leren hoe belangrijk planten en dieren zijn. In totaal plantte Nedlin zo al bijna 3.000 bomen aan bij basisscholen in Hoensbroek, Elsloo, Vaals en Brunssum. In 2026 volgt een Tiny Forest in Valkenburg. Om die nazorg goed in te vullen, blijft Simon ook na de aanleg aangehaakt. Hij geeft onder andere les over de seizoenen en kriebelbeestjes, ‘de allergrootste hit’. Maar ook voor andere vakken biedt het Tiny Forest aanknopingspunten. “Met de allerkleinsten gaat het vaak om verwondering en beleving. Met een emmer water erbij zoeken we dingen die drijven of zinken. Of we zoeken iets wat prikt, wat rood of geel is.” Met de wat oudere kinderen gaat hij op lineaalsafari. Of ze maken woordslingers met dingen in het Tiny Forest, of mandala’s uit de natuur.

Zaadjes planten

Daarmee plant Simon bij leerlingen én leerkrachten een zaadje. “Er zijn heel veel dingen te bedenken. Het helpt docenten om te laten zien wat er allemaal kan. Om even de tijd te nemen en met een andere bril te kijken, los van alle verplichtingen die scholen hebben.” Een groepje kartrekkers kan ervoor zorgen dat de buitenles in het curriculum ingebed raakt, zodat docenten er iedere maand iets mee doen. Voor de leerlingen zijn die lessen een feestje. “Als ik de klas binnenkom, staan de kinderen nog net niet op tafel.” Dat ligt deels aan Simon zelf, die zijn eigen verwondering met veel enthousiasme op kinderen weet over te brengen. Bovendien zijn er steeds minder mannen in het onderwijs, waardoor vooral de jongens het leuk vinden dat er een meester voor de klas staat. Zeker als ze hem een keer op TikTok hebben gezien. 

Andere keuzes 

Maar de grootste winst vindt Simon dat de leerlingen buiten bezig zijn. “Natuurlijk is zo’n Tiny Forest ook belangrijk voor de biodiversiteit en helpt het tegen hittestress. Maar voor mij telt vooral de natuurbeleving van kinderen. Ze hebben zelf de bomen geplant, dat blijft ze altijd bij. Het is hún bos, dus ze willen er goed voor zorgen.” Dat werkt door naar later, denkt hij. “Kinderen leren dat ze respect voor de natuur mogen hebben. Daardoor maken ze hopelijk ook andere keuzes als ze later groot zijn.” Soms hoort hij terug dat kinderen ook thuis zaadjes hebben geplant. Of dat ouders een moestuin begonnen zijn. “Dat is natuurlijk het allermooiste: dat kinderen de buitenles mee naar huis nemen en tegen hun papa of mama zeggen: ‘Kunnen die stenen niet uit de tuin, zodat we hier ook zo’n bosje maken?” Zo druppelt de bewustwording door. En dat is maar goed ook. “Ik denk dat we de natuur veel meer nodig hebben dan we zelf soms willen geloven.”