Een betere wereld begint bij UWC Maastricht
Ooit wil ze zelf bijdragen aan verandering. Nu doet de zestienjarige Nastia uit Kiev, de hoofdstad van Oekraïne, in Nederland de vaardigheden op om zich in te zetten voor een rechtvaardiger wereld. Als leerling aan United World College (UWC) Maastricht rondt ze haar middelbare school af, samen met andere jongeren uit de hele wereld.
Om haar hals hangt een gouden hanger met de contouren van haar thuisland, in haar oren pronkt de Oekraïense tryzub (drietand), symbool van verzet en vastberadenheid. Wie Nastia ontmoet, hoeft zich niet af te vragen waar ze vandaan komt. Vorig jaar werd ze in Kiev uit meer dan 400 aanmeldingen als een van 18 deelnemers door het Oekraïense Nationaal Comité voor UWC geselecteerd. Sinds september zit ze in Maastricht op school.
Hier volgt Nastia het International Bachelor Diploma Programme, een programma waarvoor UWC over de hele wereld leerlingen werft. Daarnaast voltooit ze op afstand haar middelbare school in Kiev. Waarom juist zij werd uitgekozen om aan het programma deel te nemen? “Ik denk vanwege mijn spirit. Ik ben heel positief. Als ik ergens gepassioneerd over ben, voelen mensen dat ik oprecht iets goeds wil doen en worden ze zelf enthousiast.”
Dansen tegen de oorlog
Toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, was Nastia nog gewoon thuis, in Kiev. Samen met haar ouders en broer Nikita woonde ze in de stad. Maar in de eerste dagen van de oorlog vluchtte het gezin naar een dorp in de buurt van Kiev. “De dorpen en steden die het Russische leger in bezit had genomen, lagen nog geen 40 km bij ons vandaan. Dat was doodeng. Ik keek voortdurend of er nog nieuws was. Ik probeerde te studeren, maar voelde me zo gefrustreerd, ik kreeg niets gedaan. Zelfs dansen, mijn grootste hobby, lukte niet.”
In mei 2022 maakte ze haar eerste schilderij sinds het begin van de oorlog, een meisje in Oekraïense klederdracht. “Dat werd mijn therapie. Ik begon ook weer met dansen en probeerde mijn eigen choreografie te maken. Mijn hobby’s werden een manier om met de oorlog om te gaan. Ze helpen me om mentaal gezond te blijven.” Het is, denkt Nastia, een van de redenen waarom het Nationaal Comité haar juist aan UWC Maastricht koppelde: de school kent een uitgebreid kunstprogramma waaraan ze met veel plezier deelneemt.
Andere wereld
De familie van Nastia woont nog steeds in Oekraïne. Het gaat goed met ze, voor zover dat onder de huidige omstandigheden kan. Nastia belt ze iedere dag. Tijdens de kerstvakantie ging ze zelfs even terug. Haar stem trilt een beetje als ze vertelt hoe fijn het was om thuis te zijn. Maar net voor Nieuwjaar voerde Rusland een van de meest agressieve aanvallen tot nu toe uit. 1 januari 2024 werd een dag van rouw, omdat er zoveel mensen gedood waren.
Een week later schoof Nastia in Maastricht weer in de schoolbanken. “Het voelt onwerkelijk om hier te zijn. Het is zo’n compleet andere wereld.” Hier krijgt ze lessen in film en journalistiek, in kunst en architectuur. Ze werkt mee aan de musical en geeft danslessen. Samen met anderen organiseert ze fundraisers en verdiept ze zich in het feminisme. Maar in gedachten is ze altijd daar, in de oorlog. “Als ik hier ben, draag ik iedereen in mijn hart.”
De impact van sponsoring
Het helpt om te weten dat de ervaringen die ze nu opdoet, haar later als change maker goed van pas komen. “De verhalen die ik hoor van mensen uit de hele wereld, de projecten die we samen doen, zullen me helpen om verandering in gang te zetten.” Daarbij telt UWC Maastricht meer leerlingen uit Oekraïne. Ook dat is fijn, vertelt Nastia. “Het is belangrijk om mensen om je heen te hebben die begrijpen wat je meemaakt. Die contacten zijn me erg dierbaar.”
Dat Nedlin als sponsor van UWC Maastricht bijdraagt aan de kansen die Nastia en andere jongeren krijgen, noemt ze ‘ongelooflijk belangrijk’. “Een beurs voor UWC empowers jongeren van over de hele wereld.” Bovendien geeft de beurs niet alleen Nastia zelf meer kansen en handvatten om zich te ontwikkelen, ze deelt die lessen en ervaringen ook weer met anderen. “Ik pleit voor kwesties die ik belangrijk vind. En anderen vinden weer inspiratie in mijn verhaal.”
Toekomstplannen
Zo reikt de invloed van Nastia’s tijd in Nederland veel verder dan haar eigen leven. Hoe ze uiteindelijk de wereld wil veranderen, weet ze nog niet precies. Misschien wordt ze journalist, misschien advocaat. Misschien wel beide. Zeker is dat ze staat te popelen om haar stem te laten horen. Soms doet ze dat al. Nastia deelde haar verhaal tijdens het Open Forum dat UWC Maastricht regelmatig organiseert, zodat leerlingen hun ervaringen kunnen delen en elkaar kunnen steunen. Een blog is in de maak. En voor we afsluiten heeft ze voor alle lezers nog één boodschap: “Be brave and support Ukraine.”
