Begin de dag met ambitie...

Met zijn havo-diploma op zak begon Kyël Hamstra vol goede moed aan een studie accountancy. Maar het kantoorleven bleek niks voor hem. “Ik wil fysiek bezig zijn.” Zo vond hij via het uitzendbureau bij Nedlin een baan in het magazijn. “Daar kwam veel op me af. Er zijn veel verschillende klanten, veel kledingsoorten.” Dat liep niet meteen lekker. “Maar met behulp van de productieleiding kon ik mijn werk naar een ander niveau tillen.” 

Het past bij hem: schouders eronder en tanden erin. “Ik probeer er iedere dag een schepje bovenop te doen.” Toen hij het magazijn goed onder de knie had, was Kyël klaar voor meer. “Ik heb de plantmanager gevraagd wat er mogelijk was.” Het traineeship productieleider dat hem vervolgens werd aangeboden, greep hij met twee handen aan. “In de eerste fase van het traineeship lag de nadruk op het proces. Nu, in de tweede fase, komt vooral het leidinggevende stuk aan bod.” 

Mensen aansturen, peptalks geven: in het begin had Kyël er moeite mee. “Maar soms moet je gewoon gáán - dat heb ik hier geleerd.” Straks, in de derde fase, mag hij zelfstandig de productie leiden. Zo vond de 21-jarige bij Nedlin de perfecte baan: een dynamische werkplek waar hij kan doorgroeien en impact maakt door snel de juiste beslissingen te nemen. En na zijn traineeship? “Ik zou best nog willen doorgroeien. Maar dat duurt nog wel even. Eerst voldoende ervaring opdoen.” 

Tot twee jaar geleden woonde Paolo Gomez in Portugal, waar hij als supervisor in een wasserij werkte. Maar het avontuur lonkte, en Nederland leek hem altijd al wat. En dus pakte Paolo zijn koffer en vertrok. Voor een jaar of twee, was de gedachte, geld verdienen om te reizen. Nu wil hij hier nooit meer weg. “Ik hou van de mensen, het land, van alles. Ik zou willen dat ik hier geboren was.” 

Via een uitzendbureau kwam Paolo bij Nedlin terecht. Na acht maanden werd zijn uitzendcontract vervangen door een contract bij Nedlin. Een jaar later kreeg hij een vast contract, twee maanden daarna werd hij coördinator. Nu is hij bezig met de volgende stap: van coördinator doorgroeien naar productieleider. “Als er een klein probleem was, zei ik: ‘Ik kan wel helpen, ik kan dat oplossen.’ Dan zeiden ze: ‘Okay, laat maar zien.’” 

Voor zijn volgende stap moet hij wel de taal beheersen – en dat valt nog niet mee. “Behalve Engels spreek ik Portugees, Spaans, Frans, Italiaans: dat lijkt allemaal op elkaar. Maar Nederlands is echt compleet anders.” Over een jaar spreekt hij de taal, daar is Paolo van overtuigd. “Ik heb nog zo veel ambities. Ik kwam hier op mijn 46e, maar Nedlin kijkt niet naar leeftijd. Alle deuren staan open, iedereen geeft je kansen. Ik heb hier geleerd om in mezelf te geloven. Het voelt als een familie.”

Eigenlijk was Christine van der Zee bakker, net als haar man. Zestien jaar geleden bleek dat werk niet langer te combineren met haar gezin. Ze maakte de overstap naar Nedlin, waar ze aan de lakenmangel begon. Sinds kort staat ze als accountmanager binnendienst klanten te woord. Een hele verandering, al gaat die haar gemakkelijk af. “Alleen de computer was even wennen – ik heb nooit achter een bureau gezeten. Maar collega’s zijn altijd bereid om te helpen.” 

Het klantcontact is een hele nieuwe dimensie aan het werk. “Ik houd ervan om problemen op te lossen. Dat was ook al zo op de productievloer, waar ik breed inzetbaar was. Van de lakenmangel ging ik naar de inpak, en van daaruit heb ik iedere plek aangeleerd. Toen de functie van Christine van der Zee coördinator reclamatiewas vrijkwam, vroeg ik of ik dat mocht doen.” Maar nadat Christine die afdeling had vernieuwd, was ook hier de uitdaging eraf. 

Op aanraden van een collega reageerde ze op de vacature voor accountmanager binnendienst. “Ik heb geen diploma, dus ik dacht: dat wordt niks.” Maar ze werd het toch. “Zo wordt er altijd gekeken naar de mogelijkheden.” In haar nieuwe rol komt haar ervaring op de werkvloer goed van pas. “Bij de binnendienst heb je veel kennis van de productie nodig. Ik weet precies bij wie ik moet zijn.” Christine is tevreden: “Ik zit hier op mijn plek.”