Onderwijs als kracht voor een betere wereld

Vier de verschillen! Dat is het motto van United World College (UWC) Maastricht. Leerlingen (van 4 tot 19 jaar) uit de hele wereld komen naar het UWC om hun schoolcarrière succesvol af te ronden. En vooral om te leren hoe ze als zorgzame wereldburgers samen de wereld een beetje beter kunnen maken. Elke dag opnieuw. Nedlin helpt daar graag bij!

UWC is een internationale onderwijsorganisatie, die in 1962 werd opgericht door Kurt Hahn. Hij wilde onderwijs inzetten als kracht voor een vreedzame en duurzame wereld. Dat deed hij door leerlingen van verschillende leeftijden, nationaliteiten, rassen, religies en sociaaleconomische achtergronden bij elkaar te zetten en hen zo te leren hoe mooi en waardevol diversiteit is. Het uiteindelijke doel: de leerlingen kennis en vaardigheden aanleren om hen te laten uitgroeien tot veranderaars, die een positieve bijdrage leveren aan de maatschappij. Inmiddels telt het UWC 18 locaties, verspreid over de hele wereld.

Meer dan een internationale school

UWC Maastricht bestaat sinds 2009 en telt zo’n 900 leerlingen. Omdat het meer is dan een ‘normale’ internationale school voor expatkinderen, wonen ongeveer 200 kinderen intern op de UWC-campus. Sandra van den Tillaard, director of advancement van UWC, legt uit: “Zij zijn geselecteerd in verschillende landen op hun motivatie en potentie om iets voor de wereld te kunnen betekenen. Daarbij wordt ook gekeken naar diversiteit, zodat we een zo gevarieerd mogelijke leerlingenpopulatie krijgen. Dat betekent dat ook leerlingen met een smalle beurs of uit (post)conflictgebieden en vluchtelingenkampen welkom zijn. Zij krijgen een gedeeltelijke of volledige beurs. Dat is kostbaar. Daarom zijn we altijd op zoek naar sponsoren, die deze leerlingen de kans geven om het speciale, twee jaar durende International Bachelor Diploma Programme te volgen.”

Trotse sponsor

Nedlin is zo’n sponsor, vervolgt Sandra: “Twee jaar geleden kwam de directie van Nedlin bij ons. Het bedrijf bestond 65 jaar en wilde graag iets doen voor de samenleving. Na een bezoek aan onze school waren de directieleden meteen verkocht. En eerlijk gezegd, wij ook. Nedlin zet zich als commercieel bedrijf in voor duurzame en maatschappelijke innovatie en wil van betekenis zijn voor klanten, de lokale omgeving en de mensen met wie ze samenwerken. Heel inspirerend. Hun motto ‘A new day, new opportunities’ sluit heel mooi aan bij onze visie dat je de wereld elke dag een beetje mooier kunt maken. We zijn dan ook blij dat Nedlin heeft besloten ons te sponsoren. Daardoor kon Sama in september 2017 starten met haar opleiding aan UWC Maastricht.”

Unieke kans

Sama Saleem (18 jaar) komt uit Bagdad, Irak. Daar zat ze op een goede middelbare school, waar ze al veel lessen in het Engels kreeg. Ze vertelt: “Op een dag kwam de staatssecretaris van Onderwijs op bezoek op school. We gingen met hem in gesprek over het Irakese onderwijssysteem. We hadden kritiek op de beperkte mogelijkheden voor meisjes om zich verder te ontwikkelen. Zijn reactie: ‘ga dan maar trouwen en vlucht naar een ander land’. Dat was voor mij een trigger om zelf iets te willen doen om de vrouwenrechten in Irak te verbeteren. Een docent wees me op het UWC; ik was direct overtuigd dat dit voor mij dé kans was om ook echt iets te bereiken. Van mijn omgeving kreeg ik gemengde reacties. Mijn vader en broers stonden achter mijn besluit, mijn moeder was ertegen. Volgens haar paste het niet in de cultuur om een meisje van 16 jaar alleen naar het buitenland te laten gaan. Wat zouden anderen daar wel niet van denken? Maar ik heb haar ervan kunnen overtuigen dat ik mijn toekomst niet laat verpesten door de opvattingen van anderen. Dus heb ik het inschrijfformulier toch ingevuld en werd ik daadwerkelijk geselecteerd door UWC Maastricht.”

Leven veranderd

In augustus 2017 kwam Sama naar Maastricht. Ze voelde zich er meteen thuis: “De sfeer is heel open. Er zitten hier maar liefst 109 nationaliteiten, dus vrijwel iedereen is ver van huis en zit in hetzelfde schuitje. Daardoor leer je heel snel met verschillende mensen en culturen om te gaan. Wat ik vooral heb geleerd, is dat stereotypen in werkelijkheid niet bestaan. Iedereen is anders en bekijkt dingen van zijn eigen kant. In de lessen leren we verder hoe we maatschappelijke projecten kunnen opstarten. Om daarmee te oefenen, doen we vrijwilligerswerk in de regio. Ik werk enkele uren per week bij RTV Maastricht, dat is superleuk! Binnenkort doe ik eindexamen. Daarna ga ik studeren in Berlijn of de Verenigde Staten, of ik neem een tussenjaar om aan mijn talenkennis te werken. Uiteindelijk wil ik terug naar Irak om projecten rondom vrouwenrechten op te zetten. Maar wat ik ook ga doen, mijn tijd hier op UWC heeft mijn leven voorgoed veranderd. Alleen al het feit dat mijn moeder supertrots op me is én we samen de vooroordelen van de omgeving hebben kunnen ombuigen, maakte het de moeite waard. Ik ben Nedlin dan ook enorm dankbaar dat zij dit voor mij mogelijk hebben gemaakt.”